Güncel, Konu Dışı
comments 7

İnsan Olmadığınız İçin

Eğer sosyopat değilseniz, Kayseri’de iki çocuğa yapılan işkence neticesinde sizin de içinizdeki kin ve öfke kendini işkenceci kadına zarar verme isteğiyle açığa çıkmıştır. Korkunç detaylara girmeyip bu görüntülerdeki eylemlerin hepsine kısaca işkence demek istiyorum. Yazıyı yazarken de başlığından son satırına dek oldukça zorlanacağım çünkü ne yazık ki görüntüler insanın zihninde etkili bir film sahnesi gibi yer ediyor. Bu noktada keşke bakmasaydım diyorm. (İlk yayınlandığı gün sansürsüz versiyonunu atlaya atlaya geçerek sonuna gelemeden kapatmış bulundum, yani çünkü korku filmi izlerken bile gözünü elleriyle kapatan insanım ben, buna rağmen gözümün önüne gelen her karede beynime göktaşı düşüyormuş gibi hissediyorum)

Bir önceki yazımda da söylemiştim, ben psikolog ya da psikiyatrist değilim ve beni ciddiye almasanız iyi olur ama olayın elbette üvey annelikle, kadınlıkla falan alakası yok. Kadın bariz ruh hastası, ne olduğunu ben bilemem ama küçük çocuklara çok ağır şekilde zarar verecek kadar şeytanî bir yapıda. Bunda irdelenecek hiçbir şey yok. Ne kadar hasta olduğu da beni ilgilendirmiyor. Benim için bu kadının hakkı idamdır. Bakın cezası ya da tedavisi demiyorum. Bu kadın, bu dünyada yaşamayı, nefes almayı hak etmiyor, aynı tedavisi olmayan bir kuduz köpek misali, iğneyle acısız tasasız uyutulması ve imha edilmesi gerekiyor, yani buna klasik bir idam cezası gibi baktığımı düşünmeyin, bence idam kelimesinin İngilizcesi olan execution bu mevzuda kusursuz bir anlama bürünüyor.

Şimdi bu kadın işkence yaptı falan, neyse ki yakalandı, bir şekilde çocuklar ölmeden bu işe bir son verildi. Peki bitti mi yani olay? Hayır, önce çocukların öz annesi ne demiş buna bakalım:

Böyle mi yapılır? Tokat ataydı…

Baba, bu kadınla evlenirken bu öz anneye ne demiş?

Evleneceğim kadın namazlı abdestli, Allah korkusu var. Bir şey olmaz çocuklarımıza…

Peki çocukların anneannesi ne demiş?

Kızımı 17 yaşında evlendirdik, kabahat biraz da bizde. Erken evlendirdiğimiz için pişmanım. A.Ö., (kendi kızı yani çocukların öz anneleri) 2 ay psikolojik tedavi gördü. Bileklerini kesti. Duyarsız anne yok, çaresiz anne var…

Vali ne demiş?

“Çocuklara işkence yapan üvey anne ağır bir cezaya mahkum oldu; çocuklar sağlıklı…”

Bok sağlıklı. Bu konuda söylemek istediklerim bu kadar. Çünkü sözün bittiği yer hakikaten varmış.

7 Comments

  1. Nurhan says

    Yazdıklarınızın her satırına katılıyorum. Dün bu videoyu ağlayarak izlediğimden bu yana ne başımın ağrısı ne de kalbimin en derininde hissettiğim sızı geçmiyor !!! Üvey anne (ki üvey de olsa bu kadın ve anne kelimesi yan yana bile gelmemeli !!) hapis cezası aldı peki ya o çocukların yaşadığı ne olacak, bu kabus dolu günleri nasıl o küçücük kalplerinden, düşüncelerinden, rüyalarından nasıl çıkarıp atacaklar !!! Dünden bu yana bu çocukları düşünmeden edemiyorum. Keşke diyorum o küçücük bedenlerine sıkıca sarılsam, başlarını okşayıp öpsem ve bu yaşadıklarınız sadece çok kötü bir rüyaydı geçti gitti desem…..Boğazım düğüm düğüm başka ne denebilir bilmiyorum …..

  2. Bu goruntulerin ardindan yapilan binnlerce yorum var. Ama bunlari yasayan insanlarin yorumlari yok ya da ben gormedim.yeri geldi ben de burada yapayim da olur ya cocuguna fiske vurmaya kalkan olursa aklinda bulunsun…Gayet siddetli bir ailede buyudum. Babam bayagi psikopatca videoda izlediginizden daha fazlasiyla bana ve buyuk kardesime siddet uyguladi ve tabiki anneme. Uzerine detaylari anlatamicam ama bu 15 yasima kadar boyleydi.sonra bosandilar sonra tekrar bir araya geldiler ama dayak ondan sonra olmadi bunun yerine siddetli kavga seanslari oldu. Peki uzerimdeki etkisi kardesimle uzerimizdeki etki.Bir kere sinirimize hakim olamiyoruz.ikimizde belli yerlere geldik okuduk ettik o dayaklarin arasinda egitim aldik yani.bu arada babamda egitimli falandi aklinizda olsun. bugun ikimizde evliyiz.. ben beni dinleyen anlayan bir esle evlendim ama kardesimin evliligi kotu durumda 3 yasinda bir yegenim var. Baba olarak cocugunu cok seviyor (bizimki de bizi seviyomus) ama tahammul edemiyor. Sinirleniyor vurmuyor ama bizim yetisdigimiz gibi disiplin baskasi altinda cocuguna yaklasiyor ve pismanliklar yasiyor. Mutlu degil. Ben mi? Cocuk yapmaya korkuyorum.ona nasil davranacagimi kestiremiyorum.ya sinirlenirsem ya vurursam cunku icimdeki siddeti biliyorum.bu videoyu izledigimde esime gonderip kendi gelecegimden korktugumu soyledim.cocuktan korkuyorum.cok egleniyorum onlarla.. onlar da beni seviyorlar ama kendi cocugum sorumluluklariyla gelcek ve icimdeki hitler (evde genellikle duzen takintimin karsiligi hitler kanunlari basladi diye nitelendiriliyor) vari davranislarin ortaya cikmasiyla ona zarar vermekten korkuyorum.evet bu yuzden cocuk dusunmeye baslarsam psikolojik destek alacagim ve cocugum olduktan sonra da danismanlik hizmetlerine devam edecegim.cunku ben ne kadar icimden cocugum olsun istesemde bir cocuk dunyaya getirip bakmaya korkuyorum.kendi cocuguna yapmazsin diyor esim.cok sevgi dolusun kontrol manyagisin ama ona zarar veremezsin.annesin kizarsin edersin ama kendinden sakinirsin.cunku acayip vicdan sahibiymisim.ama bu siddet dolu gunleri geride birakmama yetmiyor. Icinde kocaman 1 boslukla ortada birakiveriyorsunuz.allahtan annem hep sevdi saydi bizi de tamamen topluma zararli hale gelmedik.tum bunlarin isiginda soylede boktan 1 durum var. 2 sene once knserden olen babamin arkasindan yasattigi tum acilara ragmen agliyoruz ve ozluyoruz. Dusunun ruhsal durumumuzu…Evet. Cocugunuza bagirirken bile gelecekte icinde ne firtinalar koparacaksiniz 1 dusunun derim ben. Etkisi cok buyuk. Anlattiklati kaba taslak bir ozetiydi.saygilar sevgiler.

  3. Benim yolum Terapi gunlukleri diye bir kitap çıktı yakın zmaanda. Tori, eğer fırsat bulabilirseniz okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Çok kısa bir süre önce yazildi. Umarım ilaç gibi gelir. Sevgiler.

    • Bugun 3 adet kisisel gelisim ve ruhsal denge ile ilgili kitap siparisi vermistim.. onlari okur okumaz bunu da okurum.. okumasina okurum ama 50 60 yasima geldigimde ben de bir kitap yazip aslinda bir ise yaramayan kitaplar diye kitap da yazabilirim sanirim :S ne desem bos. Yine de deniyorum 🙂

  4. Tuğçe Karaca says

    Sevgili Tori… Öncelikle Allah yardımcın olsun o videodakinden daha fazla ne yaşamış olabilirsin hayal bile edemiyorum. Ama bir anne olarak sana söyleyebileceğim tek şey bu kaygıları yaşıyor olman bile senin yavruna Nasıl iyi bir anne olacağını gösteriyor. Kaldı ki psikolojik yardım almaya bu kadar açık kendini geliştirmeye bu kadar istekli bir insansın. Annelik o kadar anlatılmaz yaşanır birşey ki yavrunu kucağına alınca asıl o Zaman babana karşı sakladığın gerçek duyguların ortaya çıkacak(insan böyle sevdiği birşeye bunları Nasıl yapar diye düşüneceksin )ve inan bana kardeşim onu büyütürken kendini de yeniden büyüteceksin, bütün yaralarını öpe koklaya iyileştirerek. Umarım hayırlı sağlıklı ve senin gibi iyi bir evladın olur da bizim gibi birbirinizin nefesi olursunuz. Sevgiler.

  5. binnur says

    ben izlemedim izleme isteğim sonucunda uğruycam travmayı bastırdı ve izlemedim o göktaşları o yüreğine bıçaklar girmelerini yaşamamayı seçtim
    bence sözün bittiği yeri çok güzel bitirmişisniz….sağlıklılar mıymış!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *